Neseber

Jest miastem w południowo wschodniej Bułgarii. W regionie administracyjnym miasta Burgas Jest centrum administracyjnym gminy Neseber. W pobliżu znajduje się miasto Pomorie.

Gmina Neseber obejmuje najbardziej wysuniętą na wschód cześć Bułgarskiego wybrzeża. Na południu graniczy z gminami: Biała i Dolny Chiflik na zachodzie z gminą Pomorie, na wschodzie z Morzem Czarnym. Piaszczysta linia brzegowa i różnorodny charakter okolicy stwarzają nieprzeciętne warunki do rozwoju turystyki. Centrum administracyjne gminy Neseber mieści się 20 km od międzynarodowego lotniska Burgas-Sarafinowo. Gmina obejmuje 14 miejscowości: Neseber, Obzor, Święty Włas, Rawda, Gjulowica, Orizare, Tankowo, Koszarica, Bania, Panicowo, Rakowsko, Priselci, Emone, Kozica. Terytorium gminy wynosi 421 833 hektarów, z czego 167 229 to ziemia rolnicza, 20 418 – tereny leśne. Tereny letniskowe, które swoim zasięgiem obejmuje gmina, należą do największych na Bułgarskim wybrzeżu Morza Czarnego. To bogactwo naturalne determinuje podstawową dziedzinę działalności gospodarczej na terenie gminy. Jest to turystyka, wypoczynek i sport. Przemieniły one gminę Neseber w największą turystyczną aglomerację bułgarskiego wybrzeża. Na jej terenie funkcjonuje przeszło 200 hoteli z ponad 300 000 łóżkami, 630 kwater prywatnych z ponad 35 000 łózkami i 1000 lokali gastronomicznych.

Historia:
Neseber jest jednym z najstarszych miast w Europie. Zbudowany przez Ojkista wysłanego z Megary razem ze znacząca liczba kolonistów. Miasto zostało założone pod nazwą Mesembria. Nie da się jednoznacznie ocenić czy także inne greckie polis brały udział w założeniu miasta. Szybko miasto zostało jednym z dwóch najważniejszych miast morskich w regionie. Swoje pozycję udało mu się zachować przez cały okres Antyku. W tym czasie miasto toczyło zacięte boje z Apolonią (dzisiejszy Sozopol). Niestety nie udało się założyć mu własnych koloni nadmorskich. Mesembira została zmuszona do kierować swoich osadników w kierunku lądu – regionu Traki.. Podstawa stało się tu miasto Aetos (dzisiejszy Aitos), a według niektórych badaczy także Diampolis (dzisiejszy Jamboł). Apolonia zdołała nawet zablokować mieszkańcom Mesembrii dostęp do zatoki (obecnie zatoka Burgaska) przez stworzenie swoich koloni Anhialos (dzisiejsze Pomorie) i Prigros (dzisiejsze Burgas) Ten etap rywalizacji dwóch miast zakończył się wraz z przybyciem Rzymian. Przez cały okres antyku pod rzymskim i następujące pod nim bizantyjskim panowaniem miasto się rozwijało. Tamtejszy wzrost bogactwa widać nawet dzisiaj pomimo mrocznych okresów w historii miasta.

Bułgarscy carowie z okresu pierwszego i drugiego państwa bułgarskiego obdarowywali miasto szeroką autonomią. Tym samym nigdy, bezpośrednio nie ingerowali w jego wewnętrzne sprawy. Działo się tak aż do przyłączenia miasta do trzeciego państwa bułgarskiego. Do tego czasu miasto miało demokratycznie wybieraną lub oligarchiczna władzę. Władza ta była w rękach albo zamożnych mieszkańców albo rady miejskiej wybranej przez obywateli. W tym schemacie zręcznie odnajdywali się bułgarscy władcy

Pomiędzy i po kolejnych cesarstwach bułgarskich Neseber znajdował się w kręgu politycznych wpływów Bizancjum. Bizantyjskie władanie w istocie podlegało tym samym zasadom, co za rządów carów bułarskich. Miasto, tak jak pozostali podbici, odprowadzało należne sumy do skarbu. Z pojawieniem się Turków sytuacja nie zmieniła się znacząco. Jedyną zmianą był powolny początek osiedlania się tam ludności innego pochodzenia niż greckie. Pierwszy znaczący coś został zadany miastu dopiero za sprawą faszystowskiej władzy bułgarskiej (lata dwudzieste wieku XX). Władza ta próbował zatrzeć ślady greckich początków miasta. W atmosferze terroru, nałożonego prze władzę, doprowadzono do wielu okrucieństw i zniszczeń. Tysiące ludzi zostało zmuszonych do opuszczenia starożytnego miasta założonego przez swych przodków. Musieli oni szukać ratunku w Grecji, Europie i Ameryce.

Neseber został ogłoszony architektonicznym i archeologicznym rezerwatem w 1956 roku. W 1983 roku stare miasto zostało umieszczone na światowej liście dziedzictwa kulturowego UNECO. Dziś miasto może na powrót cieszyć się stabilną sytuacją polityczną. Tak jak przed laty może dalej rozwijać materialną i duchową kulturę. Dziś grecka wspólnota w mieście żyje bez strachu o dzień jutrzejszy i dodaje swój wkład w rozwój bułgarskiego państwa. Z ciekawostek można dodać, że w mieście znajduje się biblioteka, która w roku 2005 świętowała setną rocznicę założenia.

Dawniej o Neseberze mawiano że jest miastem w którym najwięcej mieszkańców przypada na jedną cerkiew. I rzeczywiście szacuje się, że w starej części miasta było zbudowanych około 42 cerkwie. Z których mniej niż połowa została odnaleziona przez archeologów i opisana. Z tych cerkwi do dziś jest używana tylko jedna. Pozostałe zachowane cerkwie zostały zamienione w stylowe galerie. Wąski pas lądu łączący starą i nową cześć miasta ma 500 m. długości. Na wjeździe do starego miasta znajduje się autentyczny młyn miejski. Jest on umiejscowiony dokładnie w połowie wspomnianego już pasa lądu i zdobi wjazd do miasta.